Փող էլ չկա բայց ես մի բան կանեմ. Ապրի մեր վարչապետը. Փաշինյանի նոր որոշումը…
Վերջին ժամանակներում Հայաստանի հասարակական կյանքում հազվադեպ է հնչել այսքան կտրուկ, հակասական և միևնույն ժամանակ խոսուն արտահայտություն։ «Փող չկա, բայց ես ինչ-որ բան կանեմ»՝ այս խոսքերը, որոնք վերագրվում են Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին, դարձել են ոչ պարզապես քաղաքական հայտարարություն, այլ ուղերձ, մարտահրավեր, իսկ որոշների համար նույնիսկ շոկ։
Բարդ տնտեսական պայմաններում ընդունված վերջին որոշումը ակնթարթորեն տարածվեց սոցիալական ցանցերում, լրատվամիջոցներում և, ամենակարևորը, մարդկանց առօրյա խոսակցություններում։ Ոմանք դա ընկալեցին որպես խիզախություն, մյուսները՝ որպես անպատասխանատվություն, իսկ երրորդները պարզապես մնացին տարակուսանքի մեջ՝ չհասկանալով, թե իրականում ինչ է սպասվում երկրին։
Երբ պետությունն ասում է՝ «փող չկա»
Տարիներ շարունակ իշխանությունները սովորաբար փորձում էին մեղմել իրականությունը, խուսափել ուղիղ խոսքից, օգտագործել բարդ ձևակերպումներ։ Սակայն այս անգամ հնչեց մի արտահայտություն, որը բառացիորեն դիպավ մարդկանց ցավոտ կետին։ «Փող չկա»՝ դա այն ճշմարտությունն է, որը մարդիկ վաղուց զգում էին իրենց գրպաններում, աշխատավարձերում, գների աճում։
Բայց ամենահետաքրքիրը սկսվում է դրանից հետո՝ «բայց ես ինչ-որ բան կանեմ»։ Հենց այս «բայց»-ն է, որ փոխեց ամեն ինչ։ Սա այլևս պարզապես տնտեսական փաստի արձանագրում չէ, այլ խոստում, քաղաքական կամքի ցուցադրում կամ, ինչպես ասում են ընդդիմախոսները, վտանգավոր փորձարկում։
Որոշում, որը միաժամանակ ռիսկ է և հույս
Փաշինյանի նոր որոշումը ենթադրում է քայլեր, որոնք պետք է իրականացվեն սահմանափակ ռեսուրսներով՝ առանց լրացուցիչ ֆինանսական հոսքերի։ Սա աննախադեպ մոտեցում է, հատկապես մի երկրում, որտեղ տարիներ շարունակ ցանկացած բարեփոխում ասոցացվել է արտաքին վարկերի, դոնորների կամ նոր պարտքերի հետ։
Վարչապետի թիմի կարծիքով՝ եկել է ժամանակը ապավինելու ներքին ուժերին, մարդկային ներուժին և կառավարման արդյունավետությանը։ Սակայն մնում է առանցքային հարցը․ հնարավո՞ր է իրական փոփոխությունների հասնել ծայրահեղ սահմանափակ ֆինանսական հիմքի պայմաններում։
Հասարակության արձագանքը․ հիացմունքից մինչև վախ
Ոմանք բարձրաձայն ասում են․ «Կեցցե մեր վարչապետը»։ Նրանց համար սա անկեղծություն է, ազնվություն, առաջնորդի պատրաստակամություն՝ խոսելու իրականության մասին առանց զարդարանքի։ Նրանք հավատում են, որ հենց այս կոշտ ու ուղիղ մոտեցումն է, որ կարող է երկարաժամկետ արդյունքներ տալ։
Սակայն մյուսների մոտ լուրջ մտահոգություններ կան։ «Եթե փող չի լինելու, ապա ի՞նչ եք անելու»։ Այս հարցը կախված է օդում և դեռ պատասխան չունի։ Քննադատները պնդում են, որ հուզական խոսքերը չեն կարող փոխարինել մտածված քաղաքականությանը, իսկ ռիսկային որոշումները կարող են հանգեցնել նոր ճգնաժամերի։
Պատմական պահ, թե վտանգավոր շրջադարձ
Անկախ վերաբերմունքից՝ մեկ բան հստակ է․ սա հերթական սովորական հայտարարությունը չէ։ Սա մի պահ է, որը կարող է դառնալ պատմական շրջադարձ կամ ցավալի սխալի սկիզբ։ Փաշինյանը փաստացի իր քաղաքական հեղինակությունն է դնում վտանգի տակ այս որոշմամբ՝ գիտակցելով, որ խաղադրույքները բարձր են, իսկ ելքը՝ անկանխատեսելի։
Հայաստանը կրկին կանգնած է ընտրության առաջ․ հավատա՞լ խոստմանը, թե՞ կասկածել հնարավորություններին։ Եվ ժամանակը, ինչպես միշտ, ցույց կտա՝ արդյոք «փող չկա, բայց ես ինչ-որ բան կանեմ» արտահայտությունը կմտնի պատմության մեջ որպես փրկության սկիզբ, թե որպես հերթական չիրականացված հույս։
Այդուհանդերձ, հասարակությունը շարունակում է սպասել, հետևել և ամեն օր իրեն հարց տալ․ իսկ եթե այս անգամ «բայց»-ը իսկապես աշխատի՞։
Վերջին ժամանակներում Հայաստանի հասարակական կյանքում հազվադեպ է հնչել այսքան կտրուկ, հակասական և միևնույն ժամանակ խոսուն արտահայտություն։ «Փող չկա, բայց ես ինչ-որ բան կանեմ»՝ այս խոսքերը, որոնք վերագրվում են Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին, դարձել են ոչ պարզապես քաղաքական հայտարարություն, այլ ուղերձ, մարտահրավեր, իսկ որոշների համար նույնիսկ շոկ։
Բարդ տնտեսական պայմաններում ընդունված վերջին որոշումը ակնթարթորեն տարածվեց սոցիալական ցանցերում, լրատվամիջոցներում և, ամենակարևորը, մարդկանց առօրյա խոսակցություններում։ Ոմանք դա ընկալեցին որպես խիզախություն, մյուսները՝ որպես անպատասխանատվություն, իսկ երրորդները պարզապես մնացին տարակուսանքի մեջ՝ չհասկանալով, թե իրականում ինչ է սպասվում երկրին։
Երբ պետությունն ասում է՝ «փող չկա»
Տարիներ շարունակ իշխանությունները սովորաբար փորձում էին մեղմել իրականությունը, խուսափել ուղիղ խոսքից, օգտագործել բարդ ձևակերպումներ։ Սակայն այս անգամ հնչեց մի արտահայտություն, որը բառացիորեն դիպավ մարդկանց ցավոտ կետին։ «Փող չկա»՝ դա այն ճշմարտությունն է, որը մարդիկ վաղուց զգում էին իրենց գրպաններում, աշխատավարձերում, գների աճում։
Բայց ամենահետաքրքիրը սկսվում է դրանից հետո՝ «բայց ես ինչ-որ բան կանեմ»։ Հենց այս «բայց»-ն է, որ փոխեց ամեն ինչ։ Սա այլևս պարզապես տնտեսական փաստի արձանագրում չէ, այլ խոստում, քաղաքական կամքի ցուցադրում կամ, ինչպես ասում են ընդդիմախոսները, վտանգավոր փորձարկում։
Որոշում, որը միաժամանակ ռիսկ է և հույս
Փաշինյանի նոր որոշումը ենթադրում է քայլեր, որոնք պետք է իրականացվեն սահմանափակ ռեսուրսներով՝ առանց լրացուցիչ ֆինանսական հոսքերի։ Սա աննախադեպ մոտեցում է, հատկապես մի երկրում, որտեղ տարիներ շարունակ ցանկացած բարեփոխում ասոցացվել է արտաքին վարկերի, դոնորների կամ նոր պարտքերի հետ։
Վարչապետի թիմի կարծիքով՝ եկել է ժամանակը ապավինելու ներքին ուժերին, մարդկային ներուժին և կառավարման արդյունավետությանը։ Սակայն մնում է առանցքային հարցը․ հնարավո՞ր է իրական փոփոխությունների հասնել ծայրահեղ սահմանափակ ֆինանսական հիմքի պայմաններում։
Հասարակության արձագանքը․ հիացմունքից մինչև վախ
Ոմանք բարձրաձայն ասում են․ «Կեցցե մեր վարչապետը»։ Նրանց համար սա անկեղծություն է, ազնվություն, առաջնորդի պատրաստակամություն՝ խոսելու իրականության մասին առանց զարդարանքի։ Նրանք հավատում են, որ հենց այս կոշտ ու ուղիղ մոտեցումն է, որ կարող է երկարաժամկետ արդյունքներ տալ։
Սակայն մյուսների մոտ լուրջ մտահոգություններ կան։ «Եթե փող չի լինելու, ապա ի՞նչ եք անելու»։ Այս հարցը կախված է օդում և դեռ պատասխան չունի։ Քննադատները պնդում են, որ հուզական խոսքերը չեն կարող փոխարինել մտածված քաղաքականությանը, իսկ ռիսկային որոշումները կարող են հանգեցնել նոր ճգնաժամերի։
Պատմական պահ, թե վտանգավոր շրջադարձ
Անկախ վերաբերմունքից՝ մեկ բան հստակ է․ սա հերթական սովորական հայտարարությունը չէ։ Սա մի պահ է, որը կարող է դառնալ պատմական շրջադարձ կամ ցավալի սխալի սկիզբ։ Փաշինյանը փաստացի իր քաղաքական հեղինակությունն է դնում վտանգի տակ այս որոշմամբ՝ գիտակցելով, որ խաղադրույքները բարձր են, իսկ ելքը՝ անկանխատեսելի։
Հայաստանը կրկին կանգնած է ընտրության առաջ․ հավատա՞լ խոստմանը, թե՞ կասկածել հնարավորություններին։ Եվ ժամանակը, ինչպես միշտ, ցույց կտա՝ արդյոք «փող չկա, բայց ես ինչ-որ բան կանեմ» արտահայտությունը կմտնի պատմության մեջ որպես փրկության սկիզբ, թե որպես հերթական չիրականացված հույս։
Այդուհանդերձ, հասարակությունը շարունակում է սպասել, հետևել և ամեն օր իրեն հարց տալ․ իսկ եթե այս անգամ «բայց»-ը իսկապես աշխատի՞։
#Փող #էլ #չկա #բայց #ես #մի #բան #կանեմ #Ապրի #մեր #վարչապետը #Փաշինյանի #նոր #որոշումը