Երևանը կրկին արթնացավ ծանր լուրերից: Գիշերվանից հետո քաղաքը դեռ չէր թուլացել, երբ սոցիալական ցանցերում տարածվեցին առաջին մտահոգիչ հաղորդագրությունները: Կիևի կամրջի մոտ հայտնաբերվեց 24-ամյա երիտասարդի անշարժ մարմինը: Դեպքը անմիջապես դարձավ հիմնական թեման, առաջացրեց ցավ, շոկ և բազմաթիվ հարցեր, որոնց պատասխանները մինչ օրս անորոշ են:
Ըստ վկաների, երիտասարդի մարմինը հայտնաբերվել է առավոտյան կամրջի տակ, և իրավապահ մարմիններին անմիջապես տեղեկացվել է: Ոստիկանությունն ու շտապ օգնության ծառայությունները ժամանեցին, սակայն բժիշկներն արձանագրեցին միայն մահը: Դեպքի վայրն ժամանակավորապես շրջափակվեց, կատարվեցին քննությունային գործողություններ, հավաքվեցին տեսանյութեր:
Նախնական տվյալներով՝ երիտասարդը Երևան քաղաքից էր: Նրա հարազատներն ու ընկերները շոկի մեջ են: Սիրելիները նշում են, որ վերջին օրերին նա ոչ մի տարօրինակ վարք չի դրսևորել, ունեցել է ծրագրեր և խոսել է ապագայի մասին: Именно այդ պատճառով տեղի ունեցածը նրանց համար կրկնակի անհասկանալի և անընդունելի է:
Դեպքի շուրջ շրջանառվում են տարբեր ենթադրություններ: Մասնագետները դեռ չեն հրապարակել վերջնական եզրակացություն: Դիտարկվում են ինչպես դժբախտ պատահարներ և ինքնասպանություն, այնպես էլ այլ հնարավոր սցենարներ: Սակայն պաշտոնական հայտարարություն առայժմ չկա, և յուրաքանչյուր ենթադրություն ենթակա է մանրակրկիտ ստուգման:
Կիևի կամուրջը վաղուց հայտնի է որպես քաղաքի ամենաշատ այցելվող և միաժամանակ ամենաբարձր հատվածներից մեկը: Վերջին տարիներին այստեղ գրանցվել են տարբեր դեպքեր, որոնք յուրաքանչյուր անգամ բարձրացնում են անվտանգության և կանխարգելման հարցը: Բնակիչները հաճախ նշում են, որ անհրաժեշտ է ավելացնել հսկողությունը, արդիականացնել տեսախցիկները և ակտիվացնել հոգեբանական աջակցման ծառայությունները:
Սոցիալական ցանցերում այս ողբերգությունը հանգեցրել է հուզական քննարկումների: Շատերը գրում են, որ երիտասարդ սերունդը բախվում է ծանր հոգեբանական ճնշման՝ տնտեսական դժվարություններ, սոցիալական անորոշություն, պատերազմի հետևանքներ և ընտանեկան լարվածություն: Մասնագետները վաղուց նախազգուշացնում են, որ հոգեկան առողջության խնդիրները հաճախ մնում են ստվերում, և մարդիկ չեն ստանում օգնություն ժամանակին:
Հոգեբանների կարծիքով, նման դեպքերից հետո կարևոր է ոչ միայն հետաքննության ընթացքը, այլև հանրության արձագանքը: Ամեն բառ, ամեն ձևակերպում կարող է խորացնել ցավը: Անհրաժեշտ է ցուցաբերել զգուշավորություն, հարգանք և համակրանք: Հատուկ կարևոր է չտարածել անստուգված տեղեկատվություն, որը կարող է վնասել ինչպես հետաքննությանը, այնպես էլ ընտանիքի բարեկեցությանը:
Ըստ տեղեկությունների, երիտասարդի ընտանիքը սահմանափակ է պահում հաղորդակցության հնարավորությունը: Նրանք խնդրում են հարգել իրենց ցաւը և ձեռնպահ մնալ ենթադրություններից: Հարևանները նշում են, որ ընտանիքը համեստ և աշխատասեր է, և այս կորուստը նրանց համար չափազանց ծանր հարված է:
Այս դեպքը մեկ անգամ ևս հիշեցրեց, թե որքան նուրբ է մարդկային կյանքը: Ամեն ինչ կարող է փոխվել մեկ վայրկյանում: Մարդիկ, ովքեր դեռ երեկ քայլում էին նույն փողոցներով, դարձել են ցավալի հիշողություններ: Այս ողբերգությունը ստիպում է կանգ առնել և խորհել՝ արդյո՞ք մենք מספיק զգուշավոր ենք միմյանց նկատմամբ, նկատում ենք արդյո՞ք ցավն ու լռությունը, որոնք երբեմն թաքնվում են ամենանորմալ ժպիտի հետևում:
Իրավապահ մարմինները շարունակում են հետաքննությունը: Նշվում է, որ նշանակվել են դատաբժշկական փորձաքննություններ և ուսումնասիրվում են բոլոր հնարավոր հանգամանքները: Մինչ վերջնական եզրակացությունը, հասարակությունը սպասում է պարզ պատասխանների: Սակայն պատճառներից անկախ, փաստը մնում է փաստ՝ նրա 24-ամյա կյանքը ավարտվել է վաղաժամ:
Այս դեպքը նորից բարձրացնում է անվտանգության, հոգեբանական աջակցության և հասարակական պատասխանատվության հարցերը: Երևանը մեծ քաղաք է, բայց այստեղ յուրաքանչյուր կորուստ լայն արձագանք է առաջացնում: Ամեն ողբերգություն դառնում է համընդհանուր ցավ:
Երբ կամրջի տակ լռություն է տիրում, իսկ քաղաքի աղմուկը շարունակում է իր բնական հունով, դժվար է հավատալ, որ ընտանիքի աշխարհը հենց այդ վայրում կործանվել է: Սակայն իրականությունը դաժան է: Եվ այս պատմությունը դեռ ավարտված չէ՝ հետաքննությունը շարունակվում է, և հասարակությունը սպասում է ճշմարտությանը: Մեկ միայն պարզ պատասխան կարող է ինչ-որ չափով մեղմել այն հարցերը, որոնք այսօր կախված են օդում:
Մինչ այդ մնում է միայն ցավակցել ընտանիքին և հուսալ, որ նման դեպքերը կդառնան հուշակետ ավելի սերտ ուշադրություն դարձնելու անհատի ներքին աշխարհին, նրա հոգեկան առողջությանը և քաղաքային միջավայրի անվտանգության ապահովմանը: Ամեն կորուստ ոչ միայն անձնական ողբերգություն է, այլև հասարակական ահազանգ: